Herkesin içinde gerçekleştiremediği ya da gerçekleştirmeyi umduğu toz pembe birkaç hayal vardır. Bazı hayallerin gerçekleşmesi zordur ama asla imkânsız değildir. Yalnız, hayal dünyanızdaki unicornlardan bahsetmiyorum tabii ki. Haha!

Neyse… Bir söz vardır, bilir misiniz bilmiyorum ama: “İmkânsız diye bir şey yoktur.” Evet, yoktur. Ben de bu söze inananlardanım
.
Eğer biri yapmak istediği bir şey için uğraşıp çaba gösterirse ve gerçekten olmasını isterse, yapamayacağı hiçbir şey yoktur.

Ve şimdi sizlere, hayallerinin peşinden korkmadan giden biri olarak, küçüklüğümden bugüne kadar hayallerim için neler yaptığımı ve bu yolculukta neler yaşadığımı anlatmak istiyorum.

Hepinizin de bildiği gibi ben Şura. 12 yaşına girmek üzereyim. Yaklaşık 1,5-2 yıldır sizlerle beraberiz ve ben, sizler gibi değerli okuyuculara sahip olacağımı hiç düşünmemiştim. Her neyse, o günlere zaten geleceğiz. Şimdi en başından anlatmaya başlıyorum.

Küçüklüğüm

Ana sınıfındayken herkes tarafından çok sevilen bir öğrenciydim. Arkadaşlarımla çok iyi anlaşırdım. Her zamanki gibi birçok okul değiştirdim ve bu hiçbir zaman başarım için bir sorun oluşturmadı.

Küçükken astronot olmak istiyordum. Kulağa komik gelebilir ama o zamanlar gökyüzünü ve uzayı aşırı merak ediyordum. Tüm gezegenleri öğrenmek, uzayın içindeki sırları keşfetmek istiyordum. Tabii ki bu hayalim daha sonradan değişti.

İlkokula geçtiğimde de birçok okul değiştirdim. O zamanlardan pek bir şey hatırlamıyorum ama 1. sınıfa yeni geçmeme rağmen öğretmenlerim anneme, başarımın 3. sınıf düzeyinde olduğunu söylemişti.

O zamanlar hep en ön sırada otururdum. 1. sınıf öğrencilerinin okuduğu kitaplardan daha kalın kitaplar okuturlardı bana. Matematik dersini tanımamla birlikte sayısal derslere olan ilgim de minik Şura’yken başlamıştı.

Aynı zamanda çok meraklıydım. Bu da ev halkına karşı sürekli soru sormam demekti. “Hangi mesleği seçmeliyim?”, “Büyüyünce ne olmalıyım?” diye düşünürken, çocukluk aşkım olan doktorluk o zamanlar başladı ve uzun bir süre hiç değişmedi.

Meraklı demişken, aynı zamanda çok yaramazdım da. Annem ne kadar üstüme titrerse titresin, yaramazlığıma engel olamıyordu. Sürekli düşüp bir yerlerimi sakatlıyordum. Son çare olarak annem, evimizdeki sinek kadar küçük deliğin içinde bir kamera olduğunu ve yaramazlık yaparsam beni oradan izleyeceğini söylerdi. Böylece beni biraz olsun durdurabiliyordu…

…diyecekken, beni yine televizyon ünitesinin  üstünde kıyafetlerimi başıma takmış bir şekilde göreceksiniz. Haha!

Ve Geldik Şimdiki Yaşıma…

Evet, tüm hayallerim belki de şimdi daha yeni başlıyor!

Doktorluk sevdam hâlâ devam ediyor ama şu an içimde meslek konusunda küçük bir şüphe var. Yine de en kısa zamanda hayallerimin peşinden koşmaya devam edeceğim.

Her neyse… Sizlerle tanıştım! Evet, 5. sınıfa yeni geçtiğimde beni seven, bana destek olan kocaman bir ailem oldu. Hepinizi canımdan, kanımdan biri gibi görüyor; sayıyor ve seviyorum. Çünkü her birinizin bende ayrı bir yeri var.

5. sınıftayken Çorlu Kolejinde okudum ve orada da başarılarım devam etti. Daha sonra İngilizce kursuna yazıldım. Buradan herkese selamlar! Başta beni bu yaşa getiren her ne kadar yaramazlık yapıp bir şeyleri kırıp döksemde bu başarımın en büyük sahibi olan kahraman anneme içtenlikle teşekkür ediyor yanaklarından ve ellerinden öpüyorum.Sizlerle tanışmamı sağlayan Abdurrahim amcama çok teşekkür ediyorum. Aslında hepinize ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Çünkü sizler, hayallerimi gerçekleştirmeye başladığım en önemli günlerin bir parçası oldunuz.

Yazar olmak hayatımın bir parçası gibi. Yazı yazdığımda rahatlıyor, kendimi güvende hissediyorum. Şu an müzikle de ilgileniyorum. Piyano çalabiliyorum ve bu yaz hedefim olan gitarı çalmayı öğreniyorum. Ayrıca spor olarak voleybolla ilgileniyorum.

Genellikle derslerime odaklanarak çalışıyorum. Bir sonraki hedefim ise bursluluk sınavı. Bu sene 7. sınıfa geçeceğim ve bursluluk sınavına gireceğim. Umarım kazanırım. Dualarınızı bekliyorum.

Şimdilik bu kadardı. Dediğim gibi, hayaller oturduğunuz yerden gerçekleşecek şeyler değildir. Onlara ulaşmak için emek vermek, sabretmek ve vazgeçmemek gerekir. Çabalayan her insan, er ya da geç emeğinin karşılığını alacaktır.

Kendinize inanın, hayallerinizden vazgeçmeyin ve unutmayın… Seviliyorsunuz.